Бұл хадис пайғамбар Мұхаммедтің (с.а.с.) айтқан сөзі, Сахих Муслим 2: 807, Сахих Бухари 2: 670. Оның мағынасы - ораза ұстаушының мәртебесін көтеру, ораза ұстауға ынталандыру, және Аллаға ұнамды екенін ескерту. Немесе, олар ораза ұстап отырған адамның аузының иісінен тартынған болуы мүмкін, сондықтан оларға сөйлеуге рұқсат берілген. Қараңыз: Бадаи' ас-Санаи' 2: 106.