Po, lufta në rrugët e Allahut konsiderohet një justifikim për të prishur agjërimin në Ramazan; sepse nga Ebu Saidi el-Hudri, radijallahu anhu, thuhet: ((Ne ishim në luftë me të Dërguarin e Allahut, salallahu alejhi ve selam, në Ramazan, dhe disa ishin agjërues dhe disa ishin të prishur, dhe agjëruesi nuk e kritikonte atë që prishte agjërimin, as ai që prishte agjërimin nuk e kritikonte agjëruesin, ata mendonin se ai që kishte forcë dhe agjëronte ishte mirë, dhe ai që ndiente dobësi dhe prishte agjërimin ishte gjithashtu mirë)), në Sahih Muslim 2: 787, dhe Musned Ahmed 3: 12, dhe Musned Ebu Ja'la 2: 519. Dhe nga Omeri, radijallahu anhu, thuhet: ((Ne bëmë dy ekspedita me të Dërguarin e Allahut, salallahu alejhi ve selam, në Ramazan, ekspeditat e Badr dhe Fath, dhe ne prishëm agjërimin në to)) në Xhami Tirmidhi 3: 93, dhe tha Benuri në Ma'arif es-Sunen 5: 380: dhe nuk e dëmton dobësia e tij sepse ka dëshmi nga hadithi i Ebu Sa'idit te Muslimi, dhe hadithi i Ebu Derda te Buhariu dhe Muslimi.