Është e papëlqyer nëse e dobëson atë nga qëndra dhe lutja; sepse virtyti i agjërimit të këtij ditë mund të arrihet në vite të tjera dhe zakonisht arrihet, por virtyti i qëndrimit dhe lutjes në të nuk arrihet zakonisht për njerëzit e zakonshëm përveç një herë në jetë, prandaj ishte më e arsyeshme ta ruash atë. Papëlqyeshmëria në këtë rast është për shkak të pastrimit; sepse është një shkelje e asaj që është më e rëndësishme në atë kohë, përveç nëse ai e keqëson sjelljen e tij dhe bie në ndalesë; sepse nga Umu l-Fadl bint al-Harith, Allahu qoftë i kënaqur me të: "Disa njerëz u diskutuan pranë saj ditën e Arafatit për agjërimin e Profetit, paqja qoftë mbi të, disa thanë: ai është duke agjëruar, dhe disa thanë: ai nuk është duke agjëruar, prandaj ajo i dërgoi atij një gotë qumështi ndërsa ai ishte duke qëndruar mbi deve e tij në Arafat dhe e piu atë", në Sahih Muslim 2: 791, dhe Sahih al-Bukhari 2: 598, dhe nga Ibn Umar, Allahu qoftë i kënaqur me të dy: "Ai ka bërë haxh me Profetin, paqja qoftë mbi të, pastaj me Ebu Bekrin, pastaj me Omerin, pastaj me Osmanin, dhe asnjë prej tyre nuk e agjëroi atë", por nëse ai nuk e dobëson atë nga qëndra dhe lutja, atëherë nuk është e papëlqyer; për shkak të bashkimit të dy adhurimeve. Shiko: Bada'i al-Sanai' 2: 79, dhe Fath al-Qadir 2: 478, dhe al-Bahr al-Ra'iq 2: 365, dhe Hashiya al-Tabyin 1: 332, dhe Majma' al-Anhar 1: 254.