Hadithi është i saktë nga Profeti, paqja qoftë mbi të, në Sahih Muslim 2: 807, dhe Sahih Bukhari 2: 670, dhe qëllimi i tij është të theksojë rëndësinë e agjëruesit, të inkurajojë agjërimin dhe të njoftojë se ai është i dashur për Allahun e Lartësuar, ose mund të kuptohet se ata ishin të shqetësuar për të folur me agjëruesin; për shkak të ndryshimit të gojës së tij nga agjërimi, prandaj u ndaluan nga kjo dhe u thirrën për të folur. Shih: Bada'i al-Sanai'i 2: 106.