Uji në të cilin një njeri ka zhytur këmbën ose duar e tij nuk përdoret përveç atij që ka rënë nga anët ose ka prekur trupin vetëm, dhe për sa i përket ujit të mbetur është i vogël, prandaj lejohet abdesi dhe larja me të; sepse uji që është përzier me ujë të përdorur, rëndësia e tij është në përparësinë e peshës, dhe këtu uji i përdorur në krahasim me ujin e mbetur është i vogël. Shih: Maraqe el-Falah, fq. 26-27, dhe Hasha e Tahteviut mbi Maraqe, fq. 19-20, dhe Beda'i el-Sanai, 1/16, dhe el-Ihtijar, 1/20, dhe el-Lubab, 1/18-19, dhe el-Hedija el-Alai, fq. 39-40.