Them dhe me ndihmën e Allahut: sasia e caktuar që duhet fshirë në këpucë është sa gjatësia dhe gjerësia e tre gishta të dorës, dhe është kusht që të jetë mbi sipërfaqen e përparme të çdo këmbë; sepse nga Mugira : «Pashë të Dërguarin e Allahut  që bëri nevojat e tij, pastaj erdhi dhe u lau dhe fshiu mbi këpucët e tij, dhe vendosi dorën e djathtë mbi këpucën e djathtë dhe dorën e majtë mbi këpucën e majtë, pastaj fshiu lartësinë e tyre një herë, deri sa duket sikur po shihja gishtat e tij, paqja dhe bekimi qoftë mbi të, mbi këpucët», në Musannef të Ibn Abit Shejbe 1: 170, dhe Sunanet e Bejhekiut të madh 1: 292. Dhe nga Xhabiri : «Kaloi të Dërguari i Allahut  pranë një njeriu që po bënte abdes dhe po lahej mbi këpucët e tij, dhe e shtyu me këmbët e tij, dhe tha: nuk është kështu suneti, na urdhëruan të fshijmë kështu, dhe urdhëroi me duar mbi këpucët e tij», në Al-Mu’xham Al-Awsat 2: 30-31, tha Taberani: nuk transmetohet nga Xhabiri përveç këtij isnaidi. Në një transmetim tjetër: «Tha të Dërguari i Allahut  me dorë kështu nga majat e gishta deri te rrënjët e këmbës dhe vizatoi me gishta», në Sunanet e Ibn Maxhe 1: 183, dhe shiko: Nësb Al-Rajaja 1: 180, dhe Al-Binaja 1: 576, dhe Tahlis Al-Habir 1: 160, dhe Khelasat Al-Bedr Al-Munir 1: 74. Pra, fshirja e të Dërguarit të Allahut  ishte me vijë, kështu që u kuptua se ajo bëhej me gishta dhe jo me pëllëmbë, dhe shumica e tij ka rregullin e të gjithëve, dhe sepse gishti është mjeti i fshirjes dhe tre gishta janë më shumë, dhe kështu ka ardhur suneti, shiko: Red Al-Muhtar 1: 181, dhe Sharrh Al-Wiqaya fq. 116, dhe Durar Al-Hukam 1: 36, dhe Al-Maraqi fq. 168, dhe Allahu e di më mirë.