Them dhe me ndihmën e Allahut: Nëse në pus bie ndotësi, ai ndotet, edhe nëse është i vogël: si një pikë gjaku; sepse pak ndotësi ndot pak ujë, edhe nëse nuk shfaqet ndikimi i tij në të, dhe lihet pa u marrë parasysh ajo që nuk mund të evitohet: si rënia e jashtëqitjeve të deveve dhe deleve, jashtëqitja e kalit, muleve dhe gomarëve, plehu i lopëve, dhe jashtëqitja e zogjve, sepse ato nuk e ndotin pusin; për shkak të nevojës, dhe ujërat e pusit konsiderohen si ujëra të qetë të vogla për sa kohë që sipërfaqja e tyre është më e vogël se dhjetë dhëmbë në dhjetë dhëmbë - që do të thotë (25) metra katror sipërfaqe uji, dhe thellësia e asaj që nuk duket toka duke u nxjerrë prej saj - dhe nuk ka lidhje me thellësinë e pusit dhe bollëkun e tij, dhe rregulli i tij është si ai i ujit të qetë nëse është i vogël, ai ndotet nëse ndotësia bie në të dhe dihet me siguri ose me supozim të fortë se ajo ka rënë në të, edhe nëse nuk shfaqet ndikimi i ndotësisë në të. Shih: Maraqe al-Falah fq. 39 dhe Allahu e di më mirë.