Nuk është mëkat të vonosh kompensimin, por është e preferueshme që të nxitohet në kompensim; për shkak të frikës nga vdekja; sepse kompensimi duhet të bëhet pa vonesë, domethënë duhet të jetë një detyrim i gjerë pa kufizime në kohë, sepse koha e detyrimit të tij është koha e kryerjes së tij, dhe është çdo ditë jashtë Ramazanit përveç gjashtë ditëve; për shkak të fjalës së Allahut: {Kushdo prej jush që është i sëmurë ose në udhëtim, le të kompensojë disa ditë të tjera}, urdhëroi për kompensim pa një kohë të caktuar, kështu që nuk lejohet ta kufizosh atë në disa kohë përveç nëse ka një provë, prandaj është e detyrueshme në çdo kohë pa caktim, dhe zgjedhja e caktimit është në duar të atij që është i ngarkuar, prandaj në çdo kohë që ai fillon, ajo kohë bëhet e detyrueshme, dhe nëse nuk fillon, detyrimi ngushtohet në fund të jetës së tij në një kohë kur ai mund të kryejë para vdekjes së tij, dhe kompensimi nuk është i detyrueshëm për shkak të vonesës në kompensim; dhe kompensimi është i detyrueshëm vetëm kur nuk është në gjendje të agjërojë, dhe këtu nuk ka pasur paaftësi përderisa është në gjendje të kompensojë, prandaj nuk ka kuptim të kërkosh kompensim.