Агар минора тор бўлса, у ўз жойида қолади; чунки бурилишга эҳтиёж йўқ. Агар минора кенг бўлса, у ерда бурилади ва бошини унинг томонларидан чиқаради, ўз жойида туриб. У ўнг томондаги тешикдан бошини чиқаради ва айтади: Ҳайя алас-солаҳ, сўнгра чап томондаги тешикка боради, бошини чиқаради ва айтади: Ҳайя алал-фалах; чунки агар минора кенг бўлса, бурилишсиз хабар бериш мумкин эмас; Абу Жаҳифа розияллоҳу анҳудан ривоят қилинган: ((У азон айтди ва ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алал-фалахга етганда, бўйнини ўнг ва чап томонга бурди, лекин бурилмади)), Абу Довуд Сунани 1: 142, ва у ҳақида сукут қилди, ва Байҳақий катта Сунани 1: 395. Қаранг: Шарҳ ал-Виқоя с.140, ва ад-Дур ал-Мухтор 1: 259.