яъни муаззин айтган нарсани такрорлаш; Абу Саид розияллоҳу анҳудан ривоят қилинишича, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: ((Агар сизлар азонни эшитсангизлар, муаззин айтган нарсани такрорланглар)), Саҳиҳ Бухорий 1: 221 ва Саҳиҳ Муслим 1: 288, фақат "Ҳайя алас-солаҳ" ва "Ҳайя алал-фалах" деган жойида; унинг ўрнига: "Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳил алийил азийм" дейилади; чунки уни қайта айтиш тақлид ва масхарага ўхшаб қолади, шунингдек, агар муаззин: "Ас-солату хайрун минан-наум" деса; эшитувчи уни қайта айтмайди, лекин: "Садоқта ва барарта" ёки ажр оладиган нарсани айтади; Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилинишича, Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: ((Агар муаззин: "Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар" десе, сизлардан бири: "Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар" деса, кейин: "Ашҳаду алла илаҳа иллаллоҳ" десе, у: "Ашҳаду алла илаҳа иллаллоҳ" деса, кейин: "Ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ" десе, у: "Ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ" деса, кейин: "Ҳайя алас-солаҳ" десе, у: "Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ" деса, кейин: "Ҳайя алал-фалах" десе, у: "Ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ" деса, кейин: "Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар" десе, у: "Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар" деса, кейин: "Ла илаҳа иллаллоҳ" десе, у: "Ла илаҳа иллаллоҳ" дилидан айтса, жаннатга киради)), Саҳиҳ Муслим 1: 289. Қаранг: Бадоиус-санаи 1: 205.