Айтаман ва Аллоҳнинг тавфиқи билан: мочаликларни ечиш билан масҳ бузилади, ҳар икки мочалик ёки улардан бирини ечиш билан; чунки масҳ қилинган жой ўз жойидан ажралади, ечиш ҳодиснинг оёққа ўтишига сабаб бўлади, ва мочалик унинг ўтишига тўсқинлик қилувчи эди, агар уни ечса, у бузилади, ҳатто бир мочаликни ечса ҳам; чунки агар у бир мочаликни ечса, унга бир оёқни ювиш вожиб бўлади, ва иккинчи оёқни ҳам ювиш вожиб бўлади, чунки ювиш ва масҳни бирлаштириш мумкин эмас. Оёқнинг мочаликдан чиқиши учун эътиборга олинган миқдор: оёқнинг кўп қисми мочаликнинг оёққа тегадиган қисмига чиқиши; чунки кўп қисми бутунга ҳукм қилинган; бу эса оз қисми чиқишидан эҳтиёт қилиш учун. Қаранг: Шарҳ ал-Виқоя 116-бет, Радд ал-Муҳтар 1: 183, ва Аллоҳ билади.